John De

Om de thuisstudio te testen een zelfportret. Rauw, donker en hoog contrast.


Reacties

Videoclip gemaakt samen met Vasthi en onze theatersport groep 'Zeg nou Zelf!'.
Een cadeau voor Jochem Meijer, onze docent van de afgelopen 2 seizoenen.


Reacties

Een shoot van vorig jaar september.


Reacties

Laura Doorneweerd van het Gooisch Theaterhuis neemt met haar theater kids de laatste details door vlak voor de voorstelling van "Koelkast Kolder".

Reacties

Vanwege de documentaire die David Weir aan het maken is vandaag foto's geschoten in de Waag op de Nieuwmarkt van Amsterdam. Het management ontvangt de foto's ook zelf en werkt enorm mee.
De foto's in deze selectie zijn vaak wat donkerder dan de selectie die naar de Waag zijn gestuurd.

Donker is fijn.

Reacties

 
DSI Amsterdam, mijn werkplek.

Reacties

Het begon al bijna routine te worden. Feike en ik bevinden ons voor de derde keer in het verlaten complex. Na een hele middag naar harte lust fotograferen worden we gegrepen door de beheerder. Buiten staat de politie al te wachten. Met vier auto's nog wel.
In de ochtend is de koperen haan van de klokkentoren gestolen en hierom was iedereen kennelijk al extra allert.
De politie is bijzonder vriendelijk en na het opnemen van de gegevens en het uitdelen van de boete (á 70 euro) is het weer gedaan.
Helaas heeft Feike geen ID bij zich dus die moet nog wel even mee naar het bureau. Als ik een kleine 2 uur later zijn rijbewijs kom afgeven is het avontuur ten einde.
Voorlopig komen we hier maar niet terug. We kijken al uit naar een nieuwe locatie.

Reacties

Voor de nieuwe website van theatersport groep 'Zeg Nou Zelf!' staat Bernice te midden van al haar slachtoffers.

Reacties

Voor de twee keer betreden Feike en ik het verlaten complex. Deze keer hebben we een concreet doel; het vinden van het kerkje.
Het regent flink en het hele complex kraakt en tikt onophoudelijk. We gebruiken een zelfgemaakte plattegrond die ons uiteindelijk ook naar het kerkje dirigeert.

Tijdens de zoektocht stuitten we op een grote technische ruimte. Deze werd gebruikt voor eigen stroomopwekking.

Eenmaal gevonden voelt het kerkje als een beloning. Het bevind zich op de 1e verdieping en het plafond is knalrood, een bijzondere keuze.
Een andere deur toont een grote open ruimte waarvan we ons afvragen waar deze voor gebruikt is. Al met al hebben we na twee bezoeken nog steeds niet de helft gezien van het hele complex. We zijn er zeker van binnenkort nog eens terug te keren.

Reacties

19 februari 2011

Wat ongemakkelijk banen Feike en ik ons een weg door een bosrand met dichte begroeing. Het doel is om ongezien het terein op te komen waar het verlaten complex staat.
Eenmaal over het hek, vervolgens door een gat van een ander hek verkennen we de mogelijkheden om binnen te kunnen komen. Het hele complex is flink dichtgetimmerd en zonder hulpmiddelen kan het wel eens tegen vallen om binnen te geraken.

Uiteindelijk kiezen we een openstaand raam boven een grote achterdeur. Het beklimmen van de hoge deur en het naar binnen wringen onder de glasscherven voelt best spannend aan.

Eenmaal binnen, in een lange gang bevinden we ons direct in een fotografisch paradijs. We zullen er een paar uur vertoeven totdat de duisternis invalt. Het complex is groot en kent vele gebouwen. De plafonds zijn 4 tot 5 meter hoog. Elke bocht toont weer nieuwe lange gangen van vele tientallen meters. De vloer is hier en daar onbetrouwbaar en de schade is enorm.

Hier komen we snel nog een keer terug. Dan zal ik ook zeker mijn statief meenemen, die werd node gemist.

Lees meer...